Te Turijn wordt al meer dan 400 jaar lang een relikwie bewaard, die door velen als de kostbaarste van de christenheid wordt beschouwd. Terecht, want de Lijkwade van Turijn is meer dan ieder ander intrigerend archeologisch object, tot voorwerp geworden van onderzoek door talrijke wetenschappelijke disciplines en daarmee onderworpen aan een zekere secularisatie. En ze is met al haar vreemde schoonheid meer dan een indrukwekkende icoon van de gestorven Christus.

Het gaat om een buitengewoon vererenswaardig en heilig voorwerp, dat door de gelovige overlevering van minstens zes en een halve eeuw gehouden wordt voor het linnen, gekocht door Josef van Arimathea voor de begrafenis van Jezus en volgens het verslag van de evangelist Sint Jan achtergelaten door de verrezen Heer in het lege graf.

De goed gevestigde traditie van de Kerk werd gesteund door tot nu toe 24 pausen, vaak met toekenning van aflaten aan de pelgrims. Velen van hen achtten de Lijkwade gelijkwaardig aan het H. Kruis.
Onder de diverse heiligen die de Lijkwade bijzonder vereerden mogen genoemd worden de H. Franciscus van Sales, de H. Fransisca van Chantal, de H. Carolus Borromeus en de H. Don Bosco.

Voor meer informatie en uitleg over de Lijkwade:

Lijden

Interview

Uitleg

De Lijkwade

De Lijkwade van Turijn is een linnen doek, 436 cm lang en 110 cm breed.
Op slechts een van de beiden kanten van het doek vinden wij de beeltenis van de voor- en achterkant van een dode man. De andere kant vertoont sporen van stof en steen.

De Lijkwade van Turijn is in perfecte overeenstemming met het bericht uit de evangeliën. Alle vier evangeliën spreken over een begrafenis in een graf dat in steen is gehouwen. De eerste drie evangelisten vermelden bovendien dat Jezus in lijnwaad gewikkeld werd. Geheel de afdruk op de Lijkwade komt overeen met de evangelische berichten over het lijden en dood van Jezus Christus, te beginnen met de geseling en doornenkroning tot aan de dood op het kruis.

Nabestaanden hebben het lichaam na de kruisdood in een kostbaar doek gewikkeld. Ze hebben de armen voor het onderlichaam gekruist en vastgebonden en munten op de gesloten oogleden gelegd.
Sporen van aloë en mirre en zelfs de afdrukken van verse bloemen zijn op het linnen gevonden. Het was een onvolledige, provisorische begrafenis vanwege de naderende sabbat.

Slechts kort heeft de Lijkwade het dode lichaam van de Gekruisigde omhuld. Volgens de stollingstoestand van het bloed nog geen veertig uren, naar het oordeel van de medici. Voordat ontbinding optrad, werd het Lichaam van de Lijkwade gescheiden. En het was de medici door al de ervaring met wonden altijd al opgevallen, dat het linnen van de Lijkwade op heel ongewone wijze gescheiden is geraakt van het Lichaam en van het Bloed waarmee het in contact is geweest. Geen mensenhand is hier tussenbeide gekomen. Normaliter zou bij het uit elkaar gaan immers een aanzienlijke verstoring opgetreden moeten zijn van de bloedsporen, en daavan blijkt ons niets.

De joden waren gewoon om hun dierbare doden allen op sobere en uniforme wijze zonder aanzien des persoons te begraven om daarmee te demonstreren, dat in de dood alle mensen gelijk zijn. Zo mogen we de Lijkwade van Turijn beschouden als een document van die joodse graflegging van Jezus, van zijn geweldadige dood en zijn heerlijke verrijzenis.

Kansberekening

Verschillende wetenschappers hebben, met het oog op het geheim dat de Lijkwade omgeeft, de vraag gesteld of de Lijkwade het grafdoek van de Heer Jezus is. In dit opzicht geven wij hier het onderzoek weer, dat Prof. Bruno Barberis van de Universteit van Turijn heeft gedaan.
Wanneer men een munt werpt heeft men een waarschijnlijk van 1/2 de gewenste kant van de munt te zien. Gooit men een dobbelsteen dan maakt men 1/6 kans het goede getal te gooien. Gooit men én de dobbelsteen én de munt dan is de kans tegelijk én het goede getal én de goede kant van de munt te verkrijgen 1/12.

Bij onderzoek van de bijzonderheden van het lijden van Jezus van Nazareth en de uitbeelding daarvan op de Lijkwade kunnen wij de waarschijnlijkheid uitrekenen dat de Lijkwade de doek is waarin Jezus is gewikkeld.

1. Jezus is in een doek gewikkeld. Maar wenige van degenen die gekruisigd zijn kregen een normale begrafenis. Waarschijnlijkheid: 1/100

2. Geen enkel historisch document verteld van een doornenkroning van veroordeelden. Waarschijnlijkheid dat een veroordeelde met doornen werd gekroond: 1/5000

3. Maar een enkeling moest de balk van het kruis zelf naar de plaats van kruisiging brengen. Waarschijnlijkheid: 1/2

4. Slechts de helft van de gekruisigden werd met nagels op het kruis vastgemaakt. De andere helft werd vastgebonden. Waarschijnlijkheid: 1/2

5. De zijde van Jezus werd met een lans doorboord. Dat gebeurde misschien bij 1/10 gevallen.

6. Meteen na zijn dood wordt Jezus van het kruis afgenomen en zonder gewassen te worden in een linnen doek gewikkeld. Dat moest in weinige gevallen zo gebeuren omdat evenals hier met de avond een feestdag begon. Waarschijnlijkheid: 1/500

7. Men vindt op de Lijkwade geen enkel spoor van ontbinding. Dus wat het lichaam slechts enkele uren in het doek gewikkeld. Jezus lag dertig uren in het graf. Waarschijnlijkheid: 1/500

Per slot van rekening krijgt hij zo een waarschijnlijkheid van 1/100 x 1/500 x 1/2 x 1/2 x 1/10 x 1/20 x 1/500 = 1/200.000.000.000

Eensluidend met zijn voorgangers op dit gebied komt Prof. Barberis tot de conclusie: slechts één van 200 miljarden gekruisigden heeft diezelfde bijzonderheden meegemaakt zoals die in de evangeliën zijn beschreven en op de Lijkwade zijn uitgebeeld.

De Weg van de Lijkwade

De weg van de Lijkwade kunnen wij in de eerste eeuwen aan de hand van maar enkele gegevens naspeuren, maar vanaf de 14e eeuw, met het opdagen van Lirey, zeker documenteren.

Jerusalem: Petrus, Johannes of een van de apostelen nemen na de verrijzenis de Lijkwade tot zich.

544 Edessa: In Edessa (vandaag Urfa, Turkije) wordt een buitengewone beeltenis opgeborgen, die "niet door mensenhand is gemaakt". Het is aldaar zo opgevouwen dat men slechts het aangezicht kan zien.

944 Constantinopel: Op 15 augustus 944 komt de beeltenis van Edessa naar Constantinopel en wordt aldaar in een kapel van het paleis ter verering tentoongesteld.

1204 Lirey: Van de bezetting van Constantinopel door de kruisvaarders zijn schriftelijke getuigenissen van de kruisvaarders die zeggen de "Lijkwade des Heren" te hebben gezien. Leden van de Orde van de Tempeliers brengen de Lijkwade naar Lirey en ze wordt eigendom van Graaf Lodewijk van Savoie.
De Lijkwade ligt opgeborgen in een zilveren urn van het koor van de "Sainte Chapelle".
In de nacht van 3 op 4 december 1534 brak brand uit in de "Sainte Chapelle". Door de hitte smelte het metaal. Druppels van het metalen deksel perforeren de verschillende lagen van de Lijkwade. Het doek werd gerepareerd door de zusters Clarissen.

Fotos van de Lijkwade

Tijdens de achtdaagse expositie van 1898 fotografeert Secondo Pia op 28 mei de Lijkwade met twee grote fotoplaten. De ene wordt veertien de ander twaalf minuten belicht. Pia begint de negatieven te ontwikkelen en ontdekt dat de afbeelding ‘foto-grafisch' wordt als de lichtwaarden worden omgedraaid. Voor het eerst in de geschiedenis verschijnt het positieve beeld van de Gekruisigde. Paus Leo XIII noemt deze fotografische onthulling een "beschikking van de goddelijke voorzienigheid aan het begin van de 20e eeuw".

Men weet zeker, dat de Lijkwade geen tekening kan zijn. Het moet het gekruisigde Lichaam zelf de bron geweest zijn van deze afbeelding. Volgens de bevindingen van STURP (Shroud of Turin research Project) in 1978 vertoont de afbeelding geen sporen van de hand van een kunstenaar; en de afdruk van het bloed was waarschijnlijk aanwezig vóór de lichaamsafbeelding.

Twee Amerikaanse fysici (Dr. John P. Jackson en Dr. Eric J. Jumper) van de academie van de luchtmacht in Colorado ontdekken het mathematisch verband tussen de intensiteit van de afbeelding en de afstand van het lichaam tot het doek. Daardoor wordt een 3D afdruk mogelijk. Dat is ongemogelijk op foto's.