De Priesterbroederschap St. Pius X

Korte historische schets 1983-1988

1983

Het jaar van de publicatie van de nieuwe Codex Iuris Canonici, het nieuwe kerkelijk wetboek, dat in canonieke termen de nieuwe conciliaire opvattingen van de Kerk uitdrukt.

Woensdag 1 maart. Pater Barrielle, een apostel van de retraite-oefeningen van St. Ignatius, stierf in het harnas te Ecône, als de soldaat die hij altijd was. Voor zijn geboorte had zijn moeder hem toegewijd aan de Heilige Maagd en haar gevraagd om een jongen die op een dag priester zou zijn. En priester werd hij, pastoor van een grote kerk in Marseille. Met toestemming van de bisschop volgde hij pater Vallet om met hem de vijfdaagse Ignatiaanse retraite te preken zoals wij deze vandaag kennen. In 1944 werd hij generaal overste van de Medewerkers van Christus Koning, een priesterlijk instituut, toegewijd aan de Ignatiaanse retraite. In 1973 veranderde het generaal kapittel van zijn congregatie de oorspronkelijke statuten, en pastoor Barrielle schreef een officiële brief waarin hij verklaarde dat hij nooit lid was geweest van deze nieuwe congregatie en dat hij die waarin hij zijn religieuze geloften had afgelegd niet wenste te verlaten. Zoals hij gewoon was te zeggen «bleef hij het enige lid van de congregatie die door pater Vallet was gesticht.»
Hij werd geestelijk directeur van het seminarie te Ecône waar hij generaties van priesters hielp inspireren met zijn zielenijver en de sleutel gaf van de Ignatiaanse oefeningen. Deze priester «met zijn hart van vuur», zoals de aartsbisschop over hem zei, ondertekende zijn testament: Ludovicus Maria Barrielle, slaaf van Maria en Jozef.

«Het gebruik van deze oecumenische Mis voedt een mentaliteit die protestant is en indifferent, die alle godsdiensten op hetzelfde niveau plaatst op de manier van de Verklaring over de Godsdienstvrijheid, die doctrinair gefundeerd is in de rechten van de mens, een verkeerd begrepen concept van de menselijke waardigheid dat door de Priesterbroederschap St. Pius X is veroordeeld. De consequenties van deze geest zijn deplorabel en vernietigen de vitaliteit van de Kerk. In geweten moeten wij priesters en gelovigen ontmoedigen deze Novus Ordo te gebruiken indien wij wensen dat het integrale katholieke geloof levend blijft.» 

Op 5 april schreef aartsbisschop Lefebvre heel open aan de paus:

«Het gebruik van deze oecumenische Mis voedt een mentaliteit die protestant is en indifferent, die alle godsdiensten op hetzelfde niveau plaatst op de manier van de Verklaring over de Godsdienstvrijheid, die doctrinair gefundeerd is in de rechten van de mens, een verkeerd begrepen concept van de menselijke waardigheid dat door de Priesterbroederschap St. Pius X is veroordeeld. De consequenties van deze geest zijn deplorabel en vernietigen de vitaliteit van de Kerk. In geweten moeten wij priesters en gelovigen ontmoedigen deze Novus Ordo te gebruiken indien wij wensen dat het integrale katholieke geloof levend blijft.»

Zij die volhouden dat de aartsbisschop alleen in zijn laatste jaren tegen de godsdienstvrijheid sprak zouden moeten lezen wat hij in 1983 schreef:

«Het is vanzelfsprekend dat de traditie niet te verenigen is met de Verklaring over de Godsdienstvrijheid van het concilie. Wij verzoeken een hervorming van de bevestigingen van het concilie die tegengesteld zijn aan het officiële leergezag van de Kerk, in het bijzonder van de Verklaring over de Godsdienstvrijheid. Het is onmogelijk voor mij ook maar iets te ondertekenen dat het katholieke geloof van mijn kindertijd in de weg staat, zoals dat het geval is met het valse oecumenisme, de valse vrijheid van godsdienst. Ik wil leven en sterven in het katholieke geloof.»

Tijdens de lente verlieten enkele priesters in de Verenigde Staten ons, onder voorwendsel dat de door de priesterbroederschap gebruikte liturgie slecht is. Hierin sloten zij zich aan bij onze modernistische vervolgers in Rome die altijd zeggen dat onze liturgie niet geautoriseerd is. Deze absurde houding zaaide ongelukkigerwijze verwarring bij de gelovigen en de seminaristen in de U.S.A. . Deze toestand was een test voor het Duitse uithoudingsvermogen van onze nieuwe generaal overste, pater Schmidberger. In juni werden 28 nieuwe priesters gewijd in Ecône. Ierland ontving de eerste priester van de broederschap. De aartsbisschop wenste dat God veel roepingen zal brengen van dit eiland, dat in het verleden zo veel priesters en missionarissen aan de Kerk heeft geschonken.

Kardinaal Ratzinger schreef in juli vanuit Rome:

«De paus erkent de toewijding van aartsbisschop Lefebvre en zijn fundamentele gehechtheid aan de Heilige Stoel, uitgedrukt door bijvoorbeeld de uitsluiting van leden die de autoriteit van de paus niet erkennen.»

Op 27 en 28 augustus zag Zwitserland de eerste traditionele bedevaart naar Flueli, heiligdom van de H. Nicolaas van Flue, met meer dan 4000 deelnemers. In Ecône namen 65 priesters deel aan de retraite en in Ridgefield traden 11 nieuwe studenten na de splijting in. In Duitsland ging de Don Bosco School van start met 15 leerlingen.

De priesters van Campos (Brazilië) publiceerden een verklaring over de priesterlijke bediening in de huidige buitengewone periode van zware crisis, waarin zij de canonieke doctrine uitlegden die traditionele priesters toestaat biecht te horen en huwelijken in te zegenen.

In november bezocht de aartsbisschop de Verenigde Staten van Amerika, vormde 360 mensen in Ciudad Juarez (Mexico) in de ochtend en 350 in El Paso (Texas) in de namiddag. Op 5 november zegende de aartsbisschop de St. Michael's kapel op Long Island (New York) in.

Op de 21ste ontmoette hij bisschop Antonio de Castro Mayer in Rio de Janeiro. Samen bereidden zij een open brief aan de paus voor:

«In onze kwaliteit van bisschoppen van de Heilige Katholieke Kerk, opvolgers van de apostelen, is ons hart overweldigd bij het zien van de toestand in de hele wereld... Te blijven zwijgen in deze omstandigheden komt ons voor als medeplichtigheid aan deze verdorven werken.»

«In onze kwaliteit van bisschoppen van de Heilige Katholieke Kerk, opvolgers van de apostelen, is ons hart overweldigd bij het zien van de toestand in de hele wereld... Te blijven zwijgen in deze omstandigheden komt ons voor als medeplichtigheid aan deze verdorven werken (vgl. II Joh. 11). Daarom zien wij onszelf verplicht in het openbaar te interveniëren voor Uwe Heiligheid (daarbij overwegende dat alle maatregelen, die wij gedurende de laatste vijftien jaar privé hebben ondernomen, zonder resultaat gebleven zijn) om de voornaamste oorzaken van deze dramatische situatie af te wijzen en Uwe Heiligheid te smeken uw macht als opvolger van Petrus te gebruiken om "uw broeders in het geloof te bevestigen" Luc. 22, 32), dat getrouw aan ons is doorgegeven door de Apostolische Traditie.» (zie The Angelus, jan. 1984)

De twee getrouwe bisschoppen boden een lijst aan die de voornaamste dwalingen van deze tijd schetst, inclusief de oecumenische visie op de Kerk, de democratische oriëntatie, een vals begrip van de natuurlijke rechten van de mens en een protestantse opvatting van de H. Mis en de sacramenten.

1984

De Priesterbroederschap St. Pius X was aangegroeid tot 120 priesters, en Ecône telde ook 120 seminaristen. Pater Schmidberger stònd op stabilisatie en consolidatie met een voorspoedige groei, en hield de leus hoog: Noch ketters, noch schismatiek.

Tot grote schande van de katholieken, traditioneel of niet, preekte de paus in maart in de lutherse tempel van Rome. Op de 10de mei boog de paus voor een bonze (een heidens priester) in een boeddhistische tempel in Thailand. Tegelijkertijd schafte het Vaticaan het concordaat met Italië af. Op dit punt aangekomen begon de aartsbisschop ernstig de noodzaak van een bisschopswijding te overwegen.

Eveneens in mei werd de Eerwaarde Moeder Mary Jude benoemd tot generaal overste van de zusters van St. Pius X en werden in het noordoosten en zuidwesten van de U.S.A. districten herenigd.

Medio juni overleed monseigneur Ducaud Bourget in Parijs. Hij was kapelaan van de Orde van Malta, bekend dichter en schrijver, getrouw aan de traditionele H. Mis en ook was hij verantwoordelijk voor de bevrijding van de Saint Nicholas du Chardonnet. In dezelfde Osservatore Romano die zijn suspensie aankondigde stond op de literaire pagina een prijzend artikel over "het laatste boek van een grote katholieke Franse schrijver, François Ducaud Bourget". Geen groter eerbewijs kon het ironische karakter van onze geliefde abbé plezier hebben gedaan.

Tijdens de zomer begon de voorspoedige groei met stichtingen in Mexico, Columbia, Zuid Afrika, Nederland en Portugal. Onze seminaristen brachten een maand in Rome door, en initieerden wat een jaarlijkse zomerse traditie zou worden: onder leiding van een priester werden zij gedurende vier weken in contact gebracht met de geschiedenis, de kunst en de majestueuze schoonheid van de eeuwige stad.

Op 3 oktober werd "het Indult" uitgevaardigd. De Heilige Congregatie voor de Goddelijke Eredienst stelde de voorzitters van de bisschoppenconferenties er van in kennis dat de diocesane bisschop het vieren van de Mis mag toestaan overeenkomstig de Editio Typica van het Romeins Missaal van 1962. Tot de draconische voorwaarden behoren, dat er openbaar bewijs moet bestaan, dat de aanvragers geen banden hebben met diegenen die de doctrinaire zuiverheid ontkennen van het missaal dat door Paulus VI is gepromulgeerd, en dat de viering uitsluitend mag plaatsvinden op dagen en onder omstandigheden die door de bisschop zijn goedgekeurd. Het indult is getekend door kardinaal Mayer, de kardinaal die later belast zou worden met Commissie Ecclesia Dei. Hij wees er op dat dit indult gebruikt moet worden zonder vooroordeel tegen de hervorming van de liturgie.

In het zogeheten Document van Flavigny, weigerden op 18 oktober de Priesterbroederschap St. Pius X en 40 priesters en leken, leiders van traditionele werken, de condities van het indult en vroegen om een ruimere toepassing zonder compromissen betreffende de liturgische hervorming.

In november onthulde een opiniepeiling van (het Amerikaanse onderzoeksbureau) Gallup, op verzoek van traditionele katholieken uit Wenen, dat 40% van de katholieken van de U.S.A. wil terugkeren naar de traditionele H. Mis en dat 53% haar gelukkig en blij zal bijwonen wanneer zij in ere is hersteld.

De aartsbisschop reisde in november naar Chili. Er waren in Santiago de Chile 400 vormelingen aangemeld, er arriveerden er 1200. Tijdens een vier uur durende ceremonie voltrok de aartsbisschop de langste vormselplechtigheid van zijn leven.
Voorbereid door een avond van gebed in Martigny, bijgewoond door meer dan 4000 gelovigen, wijdden alle oversten op 8 december in Ecône de Priesterbroederschap St. Pius X toe aan het Onbevlekt Hart van Maria.

Op 21 december overleed Don Francesco Putti. Hij was een late roeping en stond onder zeer nabije, intieme geestelijke leiding van Padre Pio. Deze onwrikbare, solide verdediger van de traditie in Rome stichtte de Disciples of the Cenacle (leerlingen van het Cenakel), een congregatie voor vrouwen, en de krant Si Si No No, die men verstopt onder ieder bureau van de Romeinse Curie kan vinden. Don Putti werd door de modernistische hiërarchie gevreesd wegen zijn no-nonsense benadering en zijn standvastigheid die hem er zelfs toe dwong de Osservatore Romano een proces aan te doen, daarmee de allereerste openbare verontschuldiging afdwingend die de krant ooit had gepubliceerd. Hij was mèt ons tot het einde.

Aan het einde van het jaar bezocht aartsbisschop Lefebvre kardinaal Ratzinger, ging vervolgens naar Afrika en keerde naar Rome terug voor een ontmoeting met kardinaal Gagnon, die hem schokkende bijzonderheden meedeelde over het netwerk van samenzwering en corruptie in Rome. De aartsbisschop becommentarieerde: «De toestand is zelfs nog erger dan wij tot nu toe dachten.»

1985

Aartsbisschop Lefebvre werd op televisie geëerd door een staatshoofd en ontvangen door bisschoppen. Wij spreken niet over de goede oude tijd, maar over het bezoek dat de aartsbisschop in januari bracht aan zijn oorspronkelijke missiegebied, Gabon. Hij werd warm door mgr. Thiandoum in Senegal ontvangen en officieel welkom geheten in Libreville door president Bongo, die herinnerde aan het «uitmuntende werk dat mgr. Lefebvre in Gabon tot stand heeft gebracht.» Een welverdiend eerbewijs dat uitgezonden werd in een nationaal televisieprogramma over het hele land. De president van het land stelde zijn limousine en zijn privé-vliegtuig ter beschikking van zijn gast en in een jubelende sfeer maakte mgr. Lefebvre een triomftocht langs de gemeenschappen en vrienden waarbij de herinnering aan hem niet in het minst verbleekt was.

«De beste dienst die wij aan de Kerk, de paus en de bisschoppen kunnen bewijzen is onwrikbaar vast te houden aan onze positie, het Evangelie te prediken tot iedere prijs, door te gaan op de manier waarop wij betrokken zijn, en op de allereerste plaats waarachtige priesters te vormen. 

Pater Schmidberger schreef in februari:
«De beste dienst die wij aan de Kerk, de paus en de bisschoppen kunnen bewijzen is onwrikbaar vast te houden aan onze positie, het Evangelie te prediken tot iedere prijs, door te gaan op de manier waarop wij betrokken zijn, en op de allereerste plaats waarachtige priesters te vormen. Onze onenigheid met het huidige Rome komt niet van ons maar van hen die met de traditie hebben gebroken. Wij zijn niet de gedaagde; wij zijn de openbaar aanklager, en dat zijn wij niet door een bevlieging, noch uit farizeïsme, maar ingevolge een heilige plicht en met ons hart vol smart.»

In maart bood pater Schmidberger drie grote pakketten aan kardinaal Ratzinger aan met de petities van 129.849 traditionele katholieken die de paus vroegen het probleem met de traditie op te lossen.

Ondertussen schreef aartsbisschop Lefebvre zijn Open brief aan katholieken die perplex staan.

In Chartres, Frankrijk, maken 8000 gelovigen de bedevaart van de traditie mee. Aan het einde werd een bemoedigende boodschap van kardinaal Gagnon voorgelezen.

In Mexico woonden in de Goede Week in Tlaxiaco 15.000 gelovige indianen de processie op Palmzondag bij en tijdens de heilige dagen werden er 2500 biechten gehoord.
Eind juli preekte de priesterbroederschap retraites in Libanon. In de zomer werden er missionaire reizen gemaakt naar India, Sri Lanka (Ceylon) en Gabon waar twee bisschoppen een stichting aanmoedigden.

Kardinaal Thiandoum zei:

«De Priesterbroederschap St. Pius X zou in de hele wereld een geestelijkheid kunnen vormen die in het geloof is geworteld; Ecône zou een voorbeeld kunnen worden voor de vorming van priesters in onze tijd.»

In Dublin in Ierland werd een nieuwe kerk aangekocht met ruimte voor 700 gelovigen. In Duitsland werden 10 nieuwe kapellen geopend. Een wereldwijde campagne werd gevoerd, geleid door de Priesterbroederschap St. Pius X, als protest tegen de heiligschennende film Hail Mary (Wees gegroet Maria).

Op 22 juli stierf lady Kinnoull in Carmel (een stadje in Californië). Zij was de allereerste providentiële weldoenster van de priesterbroederschap. Als Engelse gravin was zij zeer gecultiveerd, kende haar godsdienst door en door en was zeer gehecht aan de traditie; zij had het karakter van een kruisvaarder. Als onvermoeibare vechtjas vloog zij al in 1964 naar Parijs voor een ontmoeting met aartsbisschop Lefebvre, die toen nog Generaal Overste was van de Paters van de Heilige Geest, om hem te vertellen dat haar geld en haar invloed te zijner beschikking stonden wanneer hij hulp nodig had om tegen de subversie binnen de Kerk te strijden. Gedurende de eerste jaren van de Priesterbroederschap St. Pius X in Fribourg dekte haar geld de meeste onkosten van die vroege stichting. Bij haar dood schreef de aartsbisschop:

«Zij kon de jonge priesters van broederschap als haar kinderen beschouwen, omdat het zonder haar hulp in het begin niet mogelijk geweest zou zijn ons priesterlijk werk te vervullen.»

Op 31 augustus schreven aartsbisschop Lefebvre en bisschop De Castro Mayer weer een open brief aan de paus, een plechtige sommatie dit keer:

«Heilige Vader, uw verantwoordelijkheid is ernstig in conflict met deze nieuwe en valse conceptie van de Kerk die clerus en gelovigen meesleurt in ketterij en schisma. Als de bisschoppensynode volhardt in deze richting zult u niet langer de Goede Herder zijn. Alstublieft, maak een einde aan de invasie van het modernisme in de Kerk.»

Eerwaarde Moeder Marie Christiane, een zus van aartsbisschop Lefebvre, bezocht in oktober de U.S.A. om een Karmel te stichten in Phoenixville (Pa.)

In de maand oktober zagen drie belangrijke verklaringen van de aartsbisschop het daglicht. Tijdens een persconferentie over de buitengewone bisschoppensynode in Rome, die op de 20ste verjaardag van de sluiting van het concilie zou worden gehouden, vroeg hij:
«Terwijl er op het concilie een gevecht werd geleverd tussen conservatieve katholieken en oecumenistische liberalen, zijn we nu getuige van een strijd tussen liberalen onderling. Bijgevolg hebben we de tragedie die zich nu ontvouwt. Zou de Revolutie die dag een tweede maal aanbrengen of zal zij vermorzeld worden? Helaas, tenzij God ingrijpt is er alle reden om te geloven dat de Revolutie haar vernietigende koers zal voortzetten.»

• Aan het einde van de maand sprak hij over de drie oorlogen van zijn leven:
  De Eerste Wereldoorlog (1914-1918), waarin hij de vernietiging zag van wat er nog over was van het christelijke Europa;
• De Tweede Wereldoorlog (1939-1945) met de officiële erkenning door alle naties van het communisme;
• De Derde Oorlog (1962-1965), de ergste, die het hart van de Kerk verwondde, het Tweede Vaticaans Concilie. Waarna het liberale virus geleidelijk en openlijk binnengedrongen is in de hiërarchie en bij de gelovigen.

In onze kerk te Genève vroeg aartsbisschop Lefebvre op 27 oktober aan de traditionele katholieken onze kapellen als onze parochies te beschouwen:

«Wij zullen ons in een steeds ernstiger kerkelijke situatie bevinden en daarom zijn we naar mijn mening verplicht onszelf meer en meer afzijdig te houden van de conciliaire stroom, die zo niet ketters is, dan toch openlijk ketterij bevordert. Bijgevolg moeten wij voortaan onze plaatsen van eredienst beschouwen als waarachtige parochies en daarin de sacramenten ontvangen, inclusief het sacrament van het huwelijk.»

Op 6 november legde de aartsbisschop onze Dubia voor aan kardinaal Ratzinger. Wij zouden een jaar op antwoord wachten.

In La Reja, Argentinië, vierde mgr. Lefebvre zijn 80ste verjaardag op 29 november. Bisschop De Castro Mayer kwam op 1 december uit Brazilië aan voor de priesterwijdingen door aartsbisschop Lefebvre. Hij nam deel aan de riten door samen met de andere aanwezige priesters de handen op te leggen aan acht wijdelingen. Op 3 december ging hij zelf door met het toedienen van de tonsuur en de lagere wijdingen aan onze seminaristen, een onverwachte gebeurtenis die onze aartsbisschop het grapje liet maken: «Dit is voor het eerst in de geschiedenis van de broederschap dat ik een wijdingsceremonie bijwoonde.»

1986

De paus bezocht Togo en India en schandaliseerde wederom de gelovigen door in het openbaar deel te nemen aan ceremonies van heidense natuur.

In januari riep kardinaal Gagnon aartsbisschop Lefebvre naar Rome en kondigde aan dat de Heilige Vader wilde dat hij zich bij kardinaal Ratzinger zou vervoegen inzake de priesterbroederschap.

Regulaire missiereizen namen een aanvang naar Nieuw Guinea, Japan, Zuid Korea en Hongkong. De bedevaart naar Chartres telde 15.000 gelovigen en meer dan 100 priesters. Meer dan 3.000 pelgrimeerden er ook naar Nikolaus von Flue.

Tijdens de wijdingen van juni te Ecône legden 125 priesters de handen op aan jongemannen die de rangen kwamen versterken. De priorij van Wanganui in Nieuw Zeeland opende haar deuren op 16 augustus en een andere priorij werd gesticht te Port du France op Martinique. Maandelijkse Missen gingen van start in Luxemburg en in Santiago de Chile, waar een grote kerk werd gekocht, met 500 gelovigen die de H. Mis bijwoonden. Het slot Jaidhof in Oostenrijk werd verworven om een centrum te worden van missiewerk en retraites. Aan de zomerretraite in Libanon namen 65 mannen deel. De Priesterbroederschap St. Pius X bereidde voor oktober een stichting voor in Zimbabwe en maakte een bescheiden beginnetje van apostolaat in India.

In de U.S.A. startten de zusters van St. Pius X begin augustus met een noviciaat in Armada (Michigan). Het moederhuis van de broederschap verhuisde van Dickinson, Texas, naar Saint Louis, Missouri.

De bisschoppen van Gabon, die zo blij waren met het bezoek van de aartsbisschop, waren minder blij om zijn priesters in hun midden te hebben, en spoorden de pauselijke nuntius aan om de aartsbisschop te schrijven om, natuurlijk, hun achting en dankbaarheid uit te drukken, maar ook om hem te vertellen dat zij hem graag vrede zouden zien sluiten met Rome. Hun vroegere overste antwoordde op 9 augustus en berispte hen zonder valse liefde, waarbij hij de woorden van St. Paulus aan de Galaten gebruikte:
«Ik sta er verbaasd over, dat gij zo spoedig afvalt van Hem, die u geroepen heeft door de genade van Christus, en naar een ander Evangelie overgaat.» (Gal. 1, 6)

En hij vervolgde:

«Ik ben in een positie om deze woorden te herhalen, omdat ik degene ben die aan u het Evangelie bekend heeft gemaakt, het énige Evangelie. Het nieuwe evangelie van godsdienstvrijheid en van de rechten van de mens is niet het ware Evangelie. Wij moeten een tragische keuze maken; ofwel om het katholieke geloof te behouden en geen autoriteiten te volgen die hun taak ontrouw zijn, ofwel om deze autoriteiten blindelings te volgen en een vals evangelie te aanvaarden. U kiest de ontrouwe autoriteiten; wij kiezen het Evangelie van onze Heer, getrouw doorgegeven door de Kerk tot 1960. Wij trekken uit ter redding van die katholieken, die het gevoel van het geloof hebben bewaard. Met de stichting van een huis van de Priesterbroederschap St. Pius X in Gabon ga ik alleen maar door met te doen wat ik van 1932 tot 1945 heb gedaan met de goedkeuring van de Kerk. U bent degenen die zich hebben afgekeerd en zich tot een ander evangelie hebben toegewend. De ware katholieken van Gabon zijn zich daarvan volkomen bewust en danken nu God omdat zij het ware Evangelie van hun kindertijd hebben teruggevonden. Op de dag van ons oordeel zal God ons vragen of wij trouw zijn geweest, niet of wij ontrouwe autoriteiten hebben gehoorzaamd. Gehoorzaamheid is een deugd, relatief aan de waarheid en het goede. Als zij zich onderwerpt aan de dwaling en het kwaad, dan is zij geen deugd, maar een ondeugd. Moge u leerlingen blijven van de waarheid en niet van de dwaling.»

De aartsbisschop bleef deze warme zomer schrijven, ditmaal een brief aan de conservatieve kardinalen om hen te waarschuwen voor de gebedsontmoeting van Assisië, die plaats zou vinden op 27 oktober. Hij vroeg hun de eer te redden van de vernederde Kerk en het schandaal te vermijden van deze ontmoeting, waarbij de paus publiekelijk het eerste artikel van het Credo en het eerste van de Tien Geboden zou bespotten. «Wat zou de Inquisitie doen als zij nog steeds zou bestaan?» schreef de aartsbisschop.

Het nieuwe academisch jaar zag de opening van het seminarie van Flavigny in Frankrijk voor de spiritualiteits- en filosofiejaren met 36 seminaristen.

Na het schandaal van de oecumenische gebedsontmoeting van alle godsdiensten te Assisië diende bisschop De Castro Mayer in het openbaar sacramenten toe samen met aartsbisschop Lefebvre, en op 29 november vormde hij met grote plechtigheid 450 kinderen in onze kapel te Buenos Aires. Op dezelfde tijd werd aartsbisschop Lefebvre door 250 mensen ontvangen op de Antillen, op Martinique, en door 500 op Guadaloupe.

De seminaristen van Ecône herstelden de Eucharistische Kinderkruistocht in ere, die nu over de hele wereld werd uitgebreid.

1987

De broederschap telde nu 205 priesters die in 23 landen werkzaam zijn en 263 jongemannen vulden de seminaries. In Ridgefield (Connecticut) barstte het huis zowat uit zijn voegen met de aankomst van 19 nieuwe seminaristen, en de Generale Raad beschikte dat het tijd was het seminarie naar elders te verhuizen en Ridgefield een nieuwe bestemming te geven als retraitehuis. Saint Mary's had 700 gelovigen en in Frankrijk werd een nieuwe Karmel gesticht, de zevende sinds de stichtingen begonnen van Mère Marie Christiane Lefebvre in 1977. Dit betekende één Karmel voor ieder seminarie.

In januari overleed Mère Marie Gabriel. Als zuster van de Heilige Geest, medestichteres en eerste algemeen overste van de zusters van de Priesterbroederschap St. Pius X, missiezuster in Kameroen, in Banghi, op de Antillen, en in Senegal stichtte zij de Sociëteit van de Dochters van Maria van Kameroen in Yaounde, en stelde zichzelf beschikbaar als verpleegkundige in het leprozenziekenhuis van Banghi. Altijd gelukkig nederig, diep religieus en voorbeeldig, was zij niet in staat de veranderingen in haar congregatie te aanvaarden tot het moment kwam waarop zij zich een vreemdeling voelde in eigen huis. Met toestemming van haar superieuren hielp zij haar broer een religieuze congregatie voor vrouwen te stichten met doelstellingen die identiek waren aan die van de Priesterbroederschap St. Pius X. Een eenvoudige, gelukkige en sterke ziel die niet vergeten kan worden door hen die de genade hadden haar te kennen.

Op 18 januari stierf pater Raymond du Lac, een bekend canonist die samen met mgr. Lefebvre studeerde aan het Frans Seminarie te Rome. Zij bleven vrienden tot aan het einde. Hij leverde het canonieke bewijs dat de constitutie Missale Romanum van Paulus VI geen effect had op het recht de traditionele H. Mis te celebreren. Tot zijn laatste dag bleef hij een energieke verdediger van de Romeinse tradities die hem waren onderwezen onder pater Le Floch.

Op 9 maart antwoordde Rome op onze Dubia: godsdienstvrijheid, zeiden zij, constitueert een nieuwigheid die zeer goed in overeenstemming gebracht kan worden met de traditie. Terwijl Rome op deze nonchalante manier antwoordde, kondigden de Zuid-Amerikaanse bisschoppen aan dat 60 miljoen katholieken overgegaan zijn naar protestantse sekten, en kardinaal Ratzinger verklaarde optimistisch, dat «wij in de Kerk de beste waarden van 200 jaar liberale cultuur willen assimileren.» Aartsbisschop Lefebvre antwoordde met zijn boek Zij hebben Hem onttroond (de officiële NL uitgave zegt "onttroond" ofschoon de originele titel luidt: Ils l'ont décourronné, vert.)

In Gabon bezochten inmiddels al meer dan 400 gelovigen regelmatig de kapel, wat er de oorzaak van was, dat de aartsbisschop van Libreville ons werk in het openbaar aanviel. Hij zette de regering onder druk en de paters kregen te horen dat zij aan het eind van het jaar hun kapel moesten sluiten en het land verlaten. Alleen een wonder kon de vervolging nog stoppen. En dat wonder gebeurde! Op het Feest van het Heilig Hart van Jezus kwam de commissaris van politie van Libreville in hoogsteigen persoon de stomverbaasde gemeenschap vertellen dat er niets zou gebeuren en dat zij definitief mochten blijven.

De Priesterbroederschap St. Pius X stichtte in Frankrijk de Broederschap tot Bevrijding van Zielen uit het Vagevuur (Confraternity for the Deliverance of the Souls in Purgatory), een initiatief dat ieder jaar blijft groeien en dat in Frankrijk een eigen kapel bezit.

Tijdens de priesterwijdingen zei de aartsbisschop dat Rome nu, na het bezoek van de paus aan de synagoge van Rome en na de ontmoeting van de godsdiensten in Assisië, na alle waarschuwingen, in duisternis verkeert. Er waren 21 nieuwe priesters, 130 assisterende priesters en 6000 gelovigen aanwezig op het historische ogenblik dat de aartsbisschop publiekelijk aankondigde dat hij geloofde verplicht te zijn over te gaan tot de wijding van een bisschop om het priesterschap te redden.

 «Eminentie, voor ons is Christus àlles! Hij is de Kerk, het priesterschap, Hij is ons apostolaat, Hij is het katholieke gezin, Hij is de katholieke staat!»
En hij voegde er nog aan toe:
«Als u geen bisschoppen benoemt om mijn opvolging te verzekeren, zal het mijn plicht zijn het zelf te doen.»

Bij een ontmoeting met kardinaal Ratzinger op 14 juli te Rome riep de aartsbisschop uit:

«Eminentie, voor ons is Christus àlles! Hij is de Kerk, het priesterschap, Hij is ons apostolaat, Hij is het katholieke gezin, Hij is de katholieke staat!»
En hij voegde er nog aan toe:
«Als u geen bisschoppen benoemt om mijn opvolging te verzekeren, zal het mijn plicht zijn het zelf te doen.»

Na een "dialoog met doven" die twintig jaar duurde en tenslotte verzandde in een niet succesvolle monoloog, scheen alles er op te wijzen dat Rome alleen maar zat te wachten op de dood van aartsbisschop Lefebvre om het werk van de traditie de genadeslag te geven.

Aan het einde van juli leidde de Goddelijke Voorzienigheid ons naar Winona, Minnesota, waar na enkele reparaties een schitterend gebouw, voorheen eigendom van de Orde der Dominicanen, klaarstond om onze seminaristen te ontvangen, die nu in Ridgefield op elkaar geperst zaten. De fraterniteit van St. Pius X was niet de enige geïnteresseerde partij bij de aankoop van dit voormalig Dominicaner noviciaatshuis. Andere gegadigden waren Playboy Enterprises en de Betty Ford Clinic. Nu huisvest het het grootste aantal seminaristen van de priesterbroederschap, meer dan enig ander seminarie.

Op 26 juli kwam pater Stephen Abdoo, na één jaar hoogst vruchtbaar priesterlijk werk sinds zijn wijding, om het leven bij een auto ongeluk in Nieuw Zeeland.

Op 28 juli schreef kardinaal Ratzinger aan de aartsbisschop en kwam eindelijk met concrete voorstellen voor een oplossing, inclusief de mogelijkheid om een kardinaal het werk van de priesterbroederschap te laten visiteren.

Op de 70ste verjaardag van de verschijningen kwamen te Fatima 2000 mensen samen voor een nachtwake van gebed en een pontificale H. Mis, tijdens welke aartsbisschop Lefebvre de Priesterbroederschap St. Pius X aan Onze Lieve Vrouw toewijdde, en, voor zover in zijn macht, wijdde hij ook Rusland toe aan het Onbevlekt Hart van Maria. Tijdens zijn homilie zei hij dat er een intieme band bestaat tussen het geheim van Fatima en de postconciliaire crisis.

Een groep kardinalen en bisschoppen vroeg de paus in september om een oplossing voor de Priesterbroederschap St. Pius X. Op 1 oktober aanvaardde de aartsbisschop de komst van een Apostolisch Visitator om in naam van de paus te bezien waar het bij de traditie nu eigenlijk om draait. De aartsbisschop informeerde de pers over een zekere positieve verandering in de relatie met Rome. Hij ging naar de eeuwige stad om de onderhandelingen voort te zetten en op 29 oktober liet kardinaal Ratzinger de bisschoppensynode weten dat de paus kardinaal Gagnon benoemd had als Apostolisch Visitator voor de Priesterbroederschap St. Pius X. Sommige bisschoppen betoonden zich zeer verheugd, andere waren bezorgd.

De grote familie van de traditie schaarde zich rond aartsbisschop Lefebvre in Ecône voor zijn 40-jarig jubileum als bisschop op 3 oktober. Voor 80 priesters, 150 seminaristen en 4000 gelovigen zei aartsbisschop Lefebvre in zijn preek dat twee lijfspreuken zijn bisschoppelijke bediening hebben begeleid; het ene van de Priesterbroederschap St. Pius X "Instaurare omnia in Christo"(alles in Christus herstellen) en het andere, zijn persoonlijke wapenspreuk "Credidimus Caritati".

In november, meer betrokken dan ooit, ging mgr. De Castro Mayer naar ons seminarie in Buenos Aires om de tonsuur en de lagere wijdingen toe te dienen alsook om drie subdiakens en vier diakens te wijden.