Priesterbroederschap St. Pius X Nederland

Een 'gepensioneerde' aartsbisschop, mgr. Marcel Lefebvre, stemt er in toe een handjevol jonge seminaristen te helpen die ontevreden zijn met de richting die post-Vaticanum II seminaries hebben ingeslagen bij de vorming van hun priesters. Hij doet dit, niet alleen door hun training ter hand te nemen, maar ook door het stichten van een broederschap die tot doel heeft het priesterlijk leven te bevorderen.

2. Wie is monseigneur Lefebvre? -

Hij had natuurlijk een unieke, aantrekkelijke persoonlijkheid omdat hij een heilige was: zachtmoedig, vriendelijk, eenvoudig, nederig, humoristisch enz..., zonder een spoor van sentimentaliteit, maar dat was het punt niet. Onder dat alles lag een grote intelligentie, een groot geloof en een grote karakterstabiliteit, maar ook dat was het punt niet. In wezen was hij een man die leeg was van zijn zelf en vol van God.

3. Wettelijk opgeheven? -

"...we zijn veroordeeld zonder een proces, zonder de gelegenheid onszelf te verdedigen, zonder rechtsgeldige waarschuwing of schriftelijk proces en zonder de mogelijkheid tot beroep." (Open Brief aan de verbijsterde katholieken, Appendix III)

4. Mgr. Lefebvre gesuspendeerd? -

Tegen de achtergrond van een dergelijke onderdrukkingscampagne kon de broederschap alleen maar doorgaan. Bovendien heeft Rome de legitieme voortzetting van de Priesterbroederschap St. Pius X altijd impliciet erkend (bijvoorbeeld in mei 1988, toen kardinaal Ratzinger toestemde in het principe van de wijding van een bisschop, afkomstig uit de eigen priesters van de broederschap.

5. Novus Ordo Missae? -

De Novus Ordo Missae, zelfs als deze vroom en met respect voor de liturgische regels wordt gelezen, is geheel doortrokken van de geest van het protestantisme. Het draagt een gif in zich dat schadelijk is voor het geloof.

6. Vaticanum II? -

Het Tweede Vaticaans Concilie was een vergadering van alle bisschoppen van de wereld gedurende vier zittingen tussen 11 oktober 1962 en 8 december 1965.

7. Paus Johannes Paulus II? -

Sommige katholieken prijzen zijn houding met betrekking tot zedelijke onderwerpen of vrouwelijke priesters. Anderen spreken schande over dat hij alle “godsdiensten” bemoedigt en over zijn prediking, die gebaseerd is op de waardigheid van de menselijke persoon. Hoe moeten we hem verstaan?

8. Codex Iuris Canonici van 1983? -

Een codex is een verzameling wetten, elke afzonderlijk een verordening van de bevoegde autoriteit; elke canon in het wetboek van 1917 was een wet van Benedictus XV, en elke canon in het wetboek van 1983 (gewoonlijk de “nieuwe codex” genoemd) is een wet van paus Johannes Paulus II.

9. Jurisdictie? -

Krachtens zijn wijding kan een priester alle dingen zegenen en zelfs brood en wijn consecreren op een manier dat zij het werkelijke lichaam en bloed van onze Heer Jezus Christus worden.

10. Indult-mis? -

De Priesterbroederschap Sint Pius X zou nooit kunnen profiteren van het indult van Rome (de traditionele Latijnse H. Mis als toegestaan door Quattor Abhinc Annos, 1984 en Ecclesia Dei Afflicta, 1988).

11. Mgr. Lefebvre geëxcommuniceerd? -

Aartsbisschop Lefebvre, die zijn krachten voelt afnemen en geen andere manier ziet om voortzetting van wijdingen zeker te stellen van waarachtig katholieke priesters, besluit bisschoppen te consacreren.

12. Schismatiek? -

Was aartsbisschop Lefebvre (samen met zijn medeconsecrator van de vier bisschoppen die hij wijdde) geëxcommuniceerd, dus voor het stellen van een “schismatieke daad” zowel als voor het wijden van bisschoppen zonder pauselijk mandaat?

13. Priesterbroederschap St. Petrus? -

De Priesterbroederschap St. Petrus is gesticht op meer dan twijfelachtige beginselen.

14. Catechismus? -

Deze vraag illustreert de fundamentele verschillen tussen de Priesterbroederschap St. Pius X en de conciliaire “traditionalisten” of conservatieven.

15. Sedevacantisme? -

In het aangezicht van het schandaal van een paus die Dignitatis Humanae kan ondertekenen, de liturgie van de H. Mis radicaal kan veranderen, de nieuwe ecclesiologie kan codificeren, voorvechter is van een afwijkend oecumenisme enz., hebben sommigen de conclusie getrokken, dat de laatste pausen geen ware pausen kunnen zijn geweest, of anders dat zij wegens dergelijke schandalen hun pontificaat hebben verloren.